![[x]](http://resources2.informe.com/v3/common/style/Lavender_Dreams/icon-cross.gif){kind=icon}
Paring: Ciel x Soma
Rate: PG
Author: Devilz79
Disclaimer: Yana Toboso
Note: บางส่วนเอามาจากสปอยล์มังงะ แต่ช่วงหลังๆ ไม่เกี่ยวกันแล้วค่ะ 555
o o o o o o o THANKS TO ... o o o o o o o
เขาป่วย...
อย่างน้อยๆ ไอ้อาการที่อาเจียนออกมา แถมไข้ยังขึ้นสูงนี่คงเรียกว่าป่วยได้มั้ง ถือว่าเป็นสิ่งที่หายากได้ในรอบปีเลย นับตั้งแต่มีเซบาสเตียนมาคอยรับใช้
เด็กชายวัยสิบสองปีนอนปรือเปลือกตาอยู่บนเตียงขนาดใหญ่ ใบหน้าขาวขึ้นสีระเรื่อจากพิษร้อนของอาการไข้ที่ดูท่าว่าจะบรรเทาลงบ้างแล้ว สองมือที่สอดอยู่ใต้ผ้าห่มยกขึ้นมากุมกันไว้ตรงอก เพราะมันร้อนเกินไป เหงื่อเม็ดเล็กจึงผุดบนใบหน้าเนียน
ตาสีไพลินเหลือบมองรอยยับย่นของผ้าห่มผืนหนาที่มันไม่สมควรจะมี เว้นแต่จะมีคนนอนทาบทับมัน สัมผัสอุ่นจางๆยังคงครุกรุ่นอยู่
ความอบอุ่นของเจ้าชายที่ยังทำตัวเป็นเด็กเล็กๆ
“ข้ายังหลับอยู่นะ!!” เสียงโหวกเหวกดังขึ้นมา มันดังพอที่เขาจะได้ยินเมื่ออยู่ในห้องนอนแบบนี้ “เจ้าก็แค่ทำปากตามที่ข้าพูดก็แล้วกัน” คำสั่งราวกับเป็นเด็กๆ ของผู้ที่พูดประโยคเหล่านั้น พาให้เด็กชายอดไม่ได้ที่จะระอาใจ
อายุสิบเจ็ดแล้วแท้ๆ
แล้วเสียงก็เบาลงจนเขาไม่อาจได้ยินในสิ่งที่เจ้าชายบ้านั่นพูด แล้วทุกอย่างก็ดูเหมือนว่าจะมืดดับไป...เพราะความง่วงของเด็กชายเอง
"ถ้าเทียบกันกระผมแล้ว........คุณน่ะทำตัวไม่น่ารักกับนายน้อยของคุณเลย.....
เชลน่ะยังเป็นแค่เด็กเท่านั้นนะ
ถ้าอายุแค่นี้....ก็ต้องได้รับการดูแลจากพ่อแม่เวลาที่ไม่สบายสิ
แต่ว่าเชลน่ะ...ไม่มีพ่อแม่นะ
ข้าน่ะยังมีท่านปู่กับมีนาที่คอยเอาใจทุกอย่าง
เพราะงั้นเจ้าก็ควรจะเอาใจเขาหน่อย แล้วก็ทำตัวให้น่ารักด้วย!" ****
ข้อความที่ไม่ได้ร้องขอให้พูด ถูกเอ่ยออกมาจากปากของเซบาสเตียน พาลให้นายตัวน้อยต้องลืมตาขึ้นมาฟังอย่างอดเสียมิได้ เพราะมันคือข้อความที่เจ้าชายจอมเอาใจนั่นพูดออกมาหลังจากที่เขาวูบหลับไปเพราะพิษไข้
“เซบาสเตียน...” เสียงเรียกแผ่วเอ่ยนามพ่อบ้านคู่ตัวขึ้นมา ร่างเล็กไอค่อกแค่กก่อนออกคำสั่ง “ไปตามเจ้าบ้านั่นมาที” คำสั่งที่แปลกประหลาด พาให้เซบาสเตียนเลิกคิ้วอย่างนึกสงสัย แต่ก็ตอบรับด้วยดี
ไม่นานเสียงตึงตัง เอะอะมะเทิงของผู้ใหญ่ไม่ยอมโตดังขึ้นมาหน้าห้อง คนที่สั่งให้ขึ้นมาถึงกับทำหน้าเบ้ นึกกร่นด่าตัวเองในใจ...ไม่น่าสักนิด ไม่น่าคิดจะเรียกตัวมาแม้แต่นิดเดียว
แต่นั่นก็ไม่ทันเสียแล้ว ในเมื่อโซมาผลักประตูออกมาพร้อมใบหน้าระรื่น แถมยังติดสอยด้วยพ่อบ้านสองคน
“เชล~ เป็นยังไงบ้าง ต้องการให้ข้าพยาบาลให้งั้นเหรอ?” ถามเสียงใสแจ๋ว แล้วลงไปนั่งบนเตียงกว้างอย่างหน้าตาเฉย
นายน้อยแห่งแฟนท่อมไฮฟว์ถดตัวหนีด้วยความนึกกลัวใจคนตรงหน้าอยู่หน่อยๆ แม้จะหวังดี แต่การกระทำมันไม่ได้ไปด้วยกันได้เลยสักนิด “เปล่าน่า...” ปฏิเสธออกมา ตาสีเข้มเสมองพ่อบ้านส่วนตัวที่ทำหน้ากรุ้มกริ่มราวกับสะใจอะไรบางอย่าง
เชลขยับตัวเล็กน้อยแล้วหันไปคาดโทษทางสายตากับเซบาสเตียน “พวกนายออกไปก่อน”
สองพ่อบ้านมองหน้ากัน อัคนีทำหน้าเหรอเมื่อถูกไล่แบบตรงๆ แต่ก็ต้องก้มหน้าเดิมตามเซบาสเตียนไปอย่างช่วยไม่ได้ โค้งหัวเชิงขอโทษเจ้าชายโซมาที่ทำท่าชิวไปเรื่อย
หนำซ้ำ...ผู้เป็นนายยังยิ้มส่งเขาอีกต่างหาก
เสียงประตูบานใหญ่ปิดลง พร้อมกับคนตัวสูงที่ก่ายขามานั่งบนเตียงแบบเต็มตัว ตาใสจ้องคนตรงหน้าแป๋ว เหมือนแมวที่ออดอ้อนเจ้าของฉันใดฉันนั้น
“เชล...”
คนโดนเรียกยืดตัวกอดออก พยายามตีหน้าขรึมไว้ให้ได้มากที่สุด ฟันในปากขบกัดกันแน่น เพราะรู้สึกว่าอยากจะแยกเขี้ยว เอ๊ย ยิ้มให้ไอ้เจ้าชายตรงหน้าเสียจริง...ทำไมกัน? “อ๊ะ...!!”
ร้องเสียงหลงเมื่อถูกหลังมือจู่โจมกลางหน้าผาก แล้วมือคู่นั้นก็จับหน้าเขาเอาไว้แน่น “ไข้ลดลงเยอะแล้วนี่หน่า” รอยยิ้มสดใสปรากฏบนใบหน้าสีน้ำผึ้ง
...รอยยิ้มสดใสเหลือเกินนะ คุณเจ้าชาย
“ว่าแต่ เรียกข้ามีอะไรงั้นเหรอ? แถมยังให้สองคนนั้นออกไปอีกด้วย” ถามพาซื่อ สองมือเท้าคร่อมร่างของเด็กชายตัวเล็กเอาไว้
“เอาหน้าออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ...” ยกมือดันหน้าสวยได้รูปให้ออกห่างจากหน้าตนเองอีกหนึ่งช่วงแขน กลิ่นหอมอ่อนๆของทางอินเดียมันส่งผลให้เชลรู้สึกแปลกๆยามได้สัมผัสแบบใกล้ชิด
โซมาถอนหายใจพรืดก่อนจะยกมือกอดอกเอาไว้แน่น ห่อปากคล้ายจะงอนซะอย่างนั้น “โห...เชลขี้งก”
เจ้าของชื่อแทบอยากจะบ้าตายกับอาการไม่เข้าท่า แต่เมื่อมองอีกที ไอ้อาการแบบนี้แหละก็คือโซมา เจ้าชายที่ทำตัวเป็นเด็กนั่นแหละ “นี่...”
“หือ?”
“ขอบคุณนะ ที่เฝ้าไข้ให้ผมน่ะ” พูดออกมาอย่างรวดเร็ว ไม่ยอมสบสายตาที่เป็นประกายอีกคู่ กำฝ่ามือไว้กับผ้าห่มแน่น ไม่รู้แหละ...แต่ตอนนี้ไอ้ผ้าปูสีขาวๆเนี่ย น่าพิศวาสกว่าหน้าโซมาตั้งเยอะ “เฮ้ยยย!!”
ร้องออกมาเสียงหลงเมื่อโดนคนตัวโตกระโจนเข้ากอดจากทางด้านหน้า ความอบอุ่นจากอ้อมแขนยาวส่งผ่านมายังเด็กชาย “ฮ่ะๆ เรื่องแค่นี้เอง ก็ต้องมาทำเป็นเก๊กด้วยนะเชล” เสียงหัวเราะสดใสถูกส่งออกมาอย่างเคย
“เฮอะ...ไม่น่าพูดเลย” พึมพำเบาๆ แต่แขนเล็กก็อดไม่ได้ที่จะโอบกอดคนคนนี้
อ่อนโยน...กว่าที่จะเป็นเจ้าชายจอมเอาแต่ใจ
เอะอะ...กว่าที่จะเรียกได้ว่าอายุสิบเจ็ด
ทำอะไรไม่คิดหน้าคิดหลัง...จนไม่น่าเชื่อว่าพ่อบ้านอย่างคุณอัคนีจะอยู่ด้วยได้
แต่ว่านี่แหละ...คือโซมา
“นี่เชล จะบอกอะไรให้นะ...” ใบหน้าสีแทนผละออกห่างจากไหล่ของคนตัวเล็กกว่า นิ้วชี้เรียวยาวชี้ตรงยังใบหน้าขาว “เรื่องแค่นี้ ข้าทำให้เจ้าได้อยู่แล้วล่ะ...ดังนั้น ไม่เห็นต้องขอบคุณให้วุ่นวายเลย” ทำหน้าจริงจังเสียจนเชลอยากจะยิ้มออกมา
ไม่เหมาะสมกับท่าทางแบบนี้สักนิด...นายน่ะ
“หึ...” เสียงหัวเราะในลำคอดังมาจากนายน้อยตัวเล็ก “ผมเป็นคนมีมารยาทนี่” แดกดันกับสิ่งที่ผ่านไปแล้ว พาลให้คนโดนเหน็บพองลมที่แก้มด้วยความไม่พอใจ ใบหน้าเรียวสะบัดหนีเจ้าของห้องที่นั่งพิงหลังอยู่กับหัวเตียง
ไหลเล็กไหวเบาๆ ก่อนจะเอี้ยวหน้าลงประทับริมฝีปากกับมุมปากบู้บี้ “แต่ผมอยากจะขอบคุณอยู่ดี”
เนตรสีทองเข้มเบิกกว้างอย่างตกใจ เผลออ้าปากค้างเตรียมจะร้องโวยวาย แต่เสียงต้องถูกดันให้ลงคอเมื่อกลีบปากอุ่นแตะเบาๆ สัมผัสในโพรงปากที่หวานกว่าเครื่องหวานอันไหนๆในพระราชวัง ซ้ำยังมีกลิ่นหอมอ่อนๆติดชอคโกแลตอีก
สายน้ำใสเชื่อมสองปากยามผละออกจากกัน
เชลลิ้มเลียกลีบปากนุ่มของคนที่เกร็งคอจนแข็ง แต่ดวงตากลับปิดสนิท แล้วผละหน้าออก รอยยิ้มเบาบางแต้มใบหน้าที่มักจะเย็นชาเสมอ “ถือเป็นของตอบแทนละกัน” พูดให้คนอายุมากกว่าได้สติเสียที เห็นทำคอแข็งค้าง...น่ากลัวว่าคอจะเคล็ด
“ชะ...เชล”
“ผมจะนอนล่ะ” รีบยัดตัวลงใต้ผ้าห่มผืน ทิ้งหัวลงบนหมอนนุ่ม แถมด้วยการอ้าปากหาวคล้ายว่าง่วงเต็มที่แล้ว แล้วปากที่อ้าหาวอยู่นั้นต้องอ้าค้างพร้อมเสียงร้องโอ๊ยเมื่อลำตัวโดนอัดด้วยใบหน้าที่ขึ้นสีระเรื่อ
“ข้ารักเจ้าที่สุดเลยเชล” เสียงตะโกนโวยวายของคนสองคน เมื่อคนตัวโตพยายามจะยัดตัวเข้าไปนอนข้างๆคนป่วยที่กำลังผลักไสอย่างเต็มที่ แต่ก็ไม่อาจทนความดื้อด้านของเจ้าชายใจเด็กนี่ได้
แต่ก็เพราะนี่แหละนะ...
เพราะความดื้อด้านประหลาดๆ ก็คือโซมา
โซมาในฉบับที่เขาก็รักไม่แพ้กันหรอก
Fin.
**** แปลมาจากสปอยล์อิ้งค์อีกทีค่ะ ซีด...
ถ้าผิดถูกยังไงก็ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ เหะๆ
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
ทำอะไรลงไป...ตื่นเต้น
จิ๊เสะ .. (ดังนั้นเลยเรียกเชลเพื่อเพิ่มความเสะ OTL)
เป็นคู่ที่ส่วนตัวชอบมากๆ มากๆ และ มากๆค่ะ แต่หาคนโฮกด้วยไม่ได้ 555
ดังนั้น...ก็ นะคะ (???????????) ฝากตัวด้วยค่ะ ^^
![[meylin-blood]](/forum/images/smilies/meylin-blood.gif "[meylin-blood]")
